ارتودنسی لینگوال

متخصص-ارتودنسی-مشهد-لینگوال-۱۲

 

یکی از روشهای نوین و البته نه چندان محبوب در درمان ارتودنسی ثابت است که کلیه اجزای دستگاه بر روی سطح داخلی یا پشت دندانها و مجاور زبان قرار می گیرند. وجه تسمیه آن نیز به همین علت است. در این روش از براکتهای فلزی استفاده می شود ولی با توجه به استقرار براکتها در پشت دندانها، طبعا به صورت عادی قابل رویت نیستند و دستگاه ارتودنسی نامرئی به نظر می رسد.

این روش در دهه ۱۹۷۰ برای اولین بار معرفی شد، ولی به علت هزینه های سنگین، مشکلات کاربردی و نتایج نه چندان دلگرم کننده هیچ گاه فراگیر نشد.

متخصص ارتودنسی باید سطوح دندانی را به دقت با تجهیزات خاص اسکن کند و یک مدل سه بعدی آناتومیک از دندانها تهیه نموده و به لابراتوارهای تخصصی ارسال نماید. در لابراتوار برای هر بیمار به صورت اختصاصی براکتها و سیمها و سایر دستگاههای ارتودنسی (با تکنولوژی CAD/CAM ) طراحی و ساخته شده و به مطب ارسال می گردد. با توجه به فقدان لابراتوارهای تخصصی فوق در ایران، در صورت اصرار بیمار بر این روش درمانی باید مدل دندانی بیمار به کشور دیگری (معمولا اروپایی) ارسال شود و با تعامل با لابراتوارهای خاص، دستگاه ساخته و به ایران برگردانده شود که هزینه و زمان زیادی را در برخواهد داشت. در صورت آسیب به هر یک از اجزای دستگاه توسط بیمار تامین مجدد آنها بسیار گران و زمانبر خواهد بود.

با وجود این، ارتودنسی لینگوال می تواند در بسیاری از بیماران ارتودنسی بویژه بزرگسالان و نوجوانان بکار رود. تعیین اینکه کدام بیمار کاندید خوبی برای این درمان است با مشورت با متخصص ارتودنسی مشخص خواهد شد.

 

متخصص-ارتودنسی-مشهد-لینگوال-۱۴

 

مزایای ارتودنسی لینگوال

مهمترین و جذاب ترین مزیت این روش دیده نشدن براکتها در دهان است، اگر کسی با دقت به دهان بیمار نگاه کند ممکن است براکتهای پشت دندانهای پایین را ببیند. علاوه بر این در صورت تجمع رنگدانه و جرم در اطراف براکتها در طول درمان که بویژه در پشت دندانهای فک پایین شایع است، مشکلات زیبایی ایجاد نمی کند.

 

متخصص-ارتودنسی-مشهد-لینگوال-۱۱

 

 

محدودیتهای درمان با ارتودنسی لینگوال

عمده محدودیتها و معایب این روش به شرح زیر است :

  • هزینه : این روش یکی از گرانترین تکنیکهای درمان ارتودنسی ثابت است.
  • زمان : هم مراحل طراحی و تهیه دستگاه ارتودنسی اختصاصی بیمار و هم جلسه قراردادن دستگاه بر روی دندانها بسیار زمانبر خواهد بود.
  • مشکلات کاربردی : با توجه به استقرار براکتها در پشت دندانها و فاصله کم بین براکتهای مجاور تنظیمات دستگاه مشکل و چالشی جدی برای متخصص ارتودنسی است.
  • ناراحتی و آزردگی زبان: علی رغم اینکه این روش برای محیط دهان طراحی گردیده و سعی شده است که حداکثر تطابق با بافتهای دهانی بویژه زبان را داشته باشد ولی تداخل با زبان و آزردگی آن یک مشکل شایع بیمار بویژه در روزهای اول استقرار دستگاه ارتودنسی است.
  • در بیمارانی که هم پوشانی عمودی دندانها زیاد است (یعنی دندانهای پیشین بالا سطح زیادی از دندانهای پیشین پایین را در حالت دهان بسته می پوشانند) امکان تداخل دندانهای پایین با دستگاه ارتودنسی لینگوال بالا و کنده شدن براکتها وجود دارد.

با توجه به مطالب ذکر شده، هیچ دلیل قانع کننده علمی و بالینی برای استفاده از دستگاه ارتودنسی لینگوال نسبت به دستگاه ارتودنسی معمول وجود ندارد و معمولاً متخصصین ارتودنسی ، استفاده از ارتودنسی لینگوال را توصیه نمی کنند.

 

متخصص-ارتودنسی-مشهد-لینگوال-۱۳