ارتودنسی متحرک (پلاک)

 

بهترین-متخصص-ارتودنسی-مشهد-متحرک-15

نوعی از درمان ارتودنسی است که بیمار می تواند دستگاه ارتودنسی را هنگام غذا خوردن یا مسواک زدن از دهان خود خارج کند و سپس از آن دوباره سر جای خود بگذارد. بنابراین موفقیت این نوع درمان به شدت وابسته به همکاری بیمار است.

موارد کاربرد ارتودنسی متحرک به شرح زیر است :

درمان مشکلات فکی و اسکلتی در کودکان و نوجوانان

برطرف کردن مشکلات جزئی دندانی در بیماران خردسال

به عنوان درمان نگهدارنده پس از پایان درمان ارتودنسی ثابت در همه سنین

 


انواع دستگاههای ارتودنسی متحرک

این دستگاهها به صورت کلی به ۲ شکل هستند :

۱٫ نوع معمول و پرکاربرد شامل یک صفحه پلاستیکی همراه با اجزای فلزی برای افزایش گیر یا حرکت دادن دندانهاست که برای اصلاح مشکلات رشدی فکین یا جابجایی های خفیف دندانی و یا درمان نگهدارنده بکار می رود.

۲٫ نوع دیگر که عمدتا به عنوان درمان نگهدارنده پس از ارتودنسی ثابت بکار می رود فقط شامل یک لایه پلاستیکی نازک و شفاف و بدون اجزای فلزی است.

دستگاه ارتودنسی متحرک می تواند برای هر یک از فکین بکار رود و نیز ممکن است همزمان دو فک را دربربگیرد. برخی انواع آن دارای اجزای خارج دهانی هستند.

ارتودنسی متحرک برای چه کسانی توصیه می شود؟

بطور معمول متخصص ارتودنسی در اولین ملاقات همه گزینه های انتخابی درمان را برای بیمار تشریح می کند و مشخص خواهد کرد کرد که آیا درمان ارتودنسی متحرک برای اصلاح مشکلات دندانی و فکی روش مناسبی است یا خیر. این روش به عنوان یک شیوه درمانی اولیه، اغلب در افراد نابالغ برای اصلاح و تغییر رشد فکی و یا اصلاح مشکلات خفیف دندانی استفاده می شود .

بسیاری از ناهنجاری های فکی در سنین کودکی و نوجوانی فقط با ارتودنسی متحرک و بدون جراحی به راحتی قابل درمان هستند و هزینه های مادی و معنوی کمتری را نیز در بر خواهند داشت؛ در صورت غفلت والدین و به پایان رسیدن دوره رشدی تنها راه حل این مشکلات ارتودنسی ثابت جامع به همراه جراحی گسترده فکی است. بنابراین اکیدا به والدین توصیه می گردد که در صورت ابتلای کودکشان به مشکلات فکی در سنین پایین از راهنمایی متخصص ارتودنسی بهره ببرند.

به دنبال درمان ارتودنسی ثابت نیز معمولا یک دوره درمان ارتودنسی متحرک نگهدارنده بکار می رود.

بهترین-متخصص-ارتودنسی-مشهد-متحرک-13

طول دوره درمان ارتودنسی متحرک

طول دوره درمان به وسیله ی ارتودنسی متحرک بسته به نوع مشکل اسکلتی و پیچیدگیهای درمانی و نیز پتانسیل رشدی و میزان همکاری بیمار است و می تواند از ۶ ماه تا چند سال بطول انجامد. با افزایش سن کودک و کاهش پتانسیل رشدی، امکان اصلاح مشکل فکی با دستگاه ارتودنسی متحرک کاهش می یابد.

در مواردی که ارتودنسی متحرک به عنوان درمان نگهدارنده و بدنبال درمان ارتودنسی ثابت تجویز می شود مدت درمان حداقل ۱ سال است. در این موارد پس از برداشتن دستگاه ارتودنسی ثابت، برای اینکه دندانها در محل جدیدشان ثابت بمانند نیاز به ارتودنسی متحرک (نگهدارنده) می باشد. معمولا در ۶ ماه اول، نگهدارنده ها به صورت تمام وقت (۲۴ ساعت شبانه روز) و در ۶ ماه بعدی نیمه وقت (۱۲ ساعت یا شبانه) بکار می روند زیرا دندان ها در محل جدیدشان بیشتر تثبیت می گردند.

بهترین-متخصص-ارتودنسی-مشهد-متحرک-11

تجربه درمان ارتودنسی متحرک (پلاک)

در ابتدای درمان بویژه در انواعی از پلاک ارتودنسی که اجزای فلزی دارند پس از تنظیمات اولیه و قرار گرفتن پلاک، ممکن است بیمار کمی احساس ناراحتی داشته باشد که طبیعی بوده و پس از مدت کوتاهی از بین می رود. در برخی موارد اختلال در تلفظ و ادای برخی اصوات بروز می کند که موقتی است و با تمرین (مانند آواز خواندن با صدای بلند) و صحبت کردن مکرر به تدریج زبان به دستگاه عادت کرده و مشکل برطرف می گردد.

مزایا و محدودیتهای ارتودنسی متحرک

ارتودنسی متحرک در سنین کودکی و نوجوانی می تواند با کنترل و بهبود مشکلات اسکلتی فک، کمک بسیار موثری انجام دهد و خطر جراحی گسترده فک را در سنین بالا حذف نماید. همچنین راه حل ساده ای برای مشکلات دندانی مختصر در نوجوانان است. معمولا هزینه آن در مقایسه با ارتودنسی ثابت بسیار کمتر بوده و برای گروه گسترده ای از بیماران می تواند بکار رود.

بیمار می تواند آنرا هنگام غذا خوردن یا مسواک زدن و نیز فعالیت ورزشی از دهان خارج کند که در نتیجه رعایت بهداشت دهان آسانتر و موثرتر خواهد شد. این قابلیت برداشتن دستگاه اصطلاحا “شمشیر دو لبه” است به این معنی که در کنار مزیت فوق، درمان را کاملا وابسته به همکاری بیمار می کند. در صورت عدم همکاری بیمار، ارتودنسی متحرک هیچ فایده ای نخواهد داشت، بنابراین کنترل دقیق کودک یا نوجوانی که تحت درمان ارتودنسی متحرک است توسط والدین بسیار حیاتی می باشد.

بهترین-متخصص-ارتودنسی-مشهد-متحرک-12

مراقبت از پلاک های متحرک

پلاک ارتودنسی باید ۲۴ ساعت شبانه روز در دهان باشد و تنها در هنگام غذا خوردن و مسواک زدن از دهان خارج گردد. در مواردی که احتمال ضربه به صورت وجود دارد مانند فعالیتهای ورزشی (از جمله شنا کردن) نباید از پلاک استفاده نمود، بویژه کاربرد انواعی از پلاک که اجزای خارج دهانی دارند مانند هدگیر یا فیس ماسک در این فعالیتها اکیدآ ممنوع است.

جنس بخش اصلی این دستگاهها، پلاستیک است و در برابر از دست دادن رطوبت حساس می باشد، بنابراین باید همواره مرطوب نگه داشته شود. در مواقعی که پلاک در خارج از دهان است باید در ظرف آب یا در دستمال کاغذی مرطوب، نگهداری گردد. اضافه کردن مقدار اندکی آب لیمو یا آب پرتقال به ظرف آب محتوی پلاک باعث معطر شدن آن شده و تمایل بیمار برای استفاده از پلاک را افزایش می دهد. پلاک به هیچ عنوان نباید در آب گرم قرار گیرد.

توصیه می گردد برای نگهداری پلاک در خارج از دهان، از جعبه های مخصوص پلاک استفاده گردد.

بهترین-متخصص-ارتودنسی-مشهد-متحرک-14

در صورت آسیب دیدن یا شکستن پلاک باید در اولین فرصت به متخصص ارتودنسی اطلاع داد.

در هنگام مراجعه به دندانپزشک جهت ترمیم یا سایر اقدامات دندانپزشکی حتما پلاک ارتودنسی را با خود به همراه داشته باشید و دندانپزشک معالج را آگاه سازید.