ریتینر یا نگهدارنده ارتودنسی آخرین مرحله درمان ارتودنسی است و هدفش جلوگیری از برگشت دندانها به حالت قبلی است. یکی از انواع نگهدارندهها، ریتینر ثابت است؛ سیمی ظریف که پشت دندانهای جلو چسبانده میشود و معمولاً برای مدت طولانی حتی چند سال در دهان باقی میماند.
با اینکه ریتینر ثابت مزایای مهمی مثل پنهان بودن، راحتی در صحبت کردن و اثرگذاری بالا دارد، اما خالی از عیب نیست. در این مطلب معایب اصلی آن را بررسی میکنیم تا بتوانید انتخابی آگاهانه داشته باشید.
اگر نیاز دارید قبل از خواندن ادامه مقاله با انواع ریتینر بیشتر آشنا شوید، میتوانید صفحه «ریتینر ارتودنسی» را مطالعه کنید.
۱. دشواری در تمیز کردن و افزایش احتمال تجمع پلاک
یکی از مهمترین معایب ریتینر ثابت این است که تمیز کردن کامل دندانها کمی سختتر میشود.
چون سیم دقیقاً پشت دندانها قرار دارد، عبور دادن نخ دندان معمولی تقریباً غیرممکن است و باید از نخ دندان مخصوص، سوپرفلاس یا واترجت استفاده کرد.
اگر رسیدگی کافی نباشد، ممکن است:
- پلاک میکروبی پشت دندانها جمع شود
- خطر پوسیدگی بیندندانی افزایش یابد
- التهاب و خونریزی لثه ایجاد شود
بنابراین رعایت بهداشت دهان با ریتینر ثابت نیازمند دقت و نظم بیشتری است.
۲. احتمال شل شدن یا شکستگی سیم
هرچند ریتینر ثابت طراحی مقاومی دارد، اما امکان دارد به دلایل مختلف دچار مشکل شود، مثل:
- گاز گرفتن غذاهای خیلی سفت
- ضربه خوردن به دندانها
- جویدن ناخن یا وسایل سخت
- تحلیل چسب یا مواد کامپوزیتی در طول زمان
شل شدن ریتینر ممکن است باعث جابجایی جزئی دندانها شود؛ چیزی که اغلب بیماران متوجه آن نمیشوند تا زمانی که دیر شده است.
به همین دلیل، ویزیتهای دورهای برای چک کردن ریتینر کاملاً ضروری است.
۳. ایجاد احساس گیر کردن غذا
چسب و سیم ریتینر میتوانند برای بعضی از افراد محلی برای گیر کردن غذا باشند. این موضوع ممکن است باعث شود بعد از هر وعده غذا کمی احساس ناراحتی یا نیاز به تمیز کردن فوری داشته باشند.
۴. احتمال ایجاد حساسیت یا زخمی شدن زبان (در موارد نادر)
اگر لبه سیم کمی تیز باشد یا چسب در محل نامناسب قرار گرفته باشد، ممکن است سطح زبان تحریک شود. این مشکل شایع نیست، اما در صورت بروز، نیاز به ترمیم توسط دندانپزشک دارد.
۵. محدود شدن آزادی در انتخاب ریتینر
برخی بیماران به اشتباه تصور میکنند با استفاده از ریتینر ثابت دیگر نیازی به هیچ نوع نگهدارنده دیگری ندارند؛ در حالی که در برخی موارد، متخصص ارتودنسی توصیه میکند ریتینر ثابت و متحرک بهصورت همزمان استفاده شود، خصوصاً در افراد با ریسک بالای برگشت درمان.
این یعنی در برخی شرایط، ریتینر ثابت به تنهایی کافی نیست.
۶. امکان جابجایی جزئی دندانها در صورت مراقبت ناکافی
اگر بخشی از سیم جدا شود یا چسب آن باز شود اما بیمار آن را جدی نگیرد، ممکن است دندانها بهتدریج حرکت کنند. این تغییرات کمکم اتفاق میافتد و در نهایت ممکن است نیاز به درمان ارتودنسی مجدد داشته باشد.
۷. نیاز به مراجعههای دورهای به متخصص ارتودنسی
افرادی که ریتینر ثابت دارند، باید بهصورت منظم نزد متخصص ارتودنسی معاینه شوند تا وضعیت سیم و دندانها کنترل شود.
البته این مراجعهها کوتاه و سادهاند، اما نسبت به ریتینرهای متحرک کمی تعهد زمانی بیشتری از بیمار میطلبند.
ریتینر ثابت برای چه کسانی مناسب نیست؟
هرچند انتخاب نوع ریتینر باید توسط متخصص انجام شود، اما معمولاً در افراد زیر کمتر توصیه میشود:
- کسانی که بهداشت دهان ضعیفی دارند
- افرادی که دندانهای بسیار شلوغ یا چرخیده داشتهاند
- اشخاصی که عادت به جویدن ناخن یا اجسام سخت دارند
- بیمارانی که نمیخواهند مراجعات دورهای داشته باشند
آیا ریتینر ثابت انتخاب مناسبی است؟
ریتینر ثابت یک نگهدارنده مؤثر و کاربردی برای تثبیت نتیجه درمان ارتودنسی است، اما مانند هر روش دیگری معایبی دارد. مهم است که قبل از انتخاب، درباره مزایا و محدودیتها با پزشک خود صحبت کنید.
اگر هنوز درباره انتخاب نوع نگهدارنده تردید دارید، میتوانید صفحه «ارتودنسی ثابت» را نیز مطالعه کنید تا با ساختار درمان و نیازهای نگهداری آن بیشتر آشنا شوید و تصمیم دقیقتری بگیرید.
