ارتودنسی ثابت یا ارتودنسی متحرک

ارتودنسی ثابت یا ارتودنسی متحرک

ارتودنسی یکی از کارامد ترین و مناسب ترین درمان برای بهبود مشکلات دندان ، دهان وفک محسوب می شود که با استفاده از آن می توان سلامت دندان وفک و زیبایی صورت رابدست اورد.
ارتودنسی ثابت یا ارتودنسی متحرک دو روش متداول در درمان ناهنجاری های دهانی و دندانی می باشد که با توجه به تشخیص متخصص ارتودنسی یکی از این دو روش و گاهی هر دو روش برای درمان بهترمورد استفاده قرار میگیرد.

ارتودنسی ثابت:

از روش ارتودنسی ثابت برای حرکت دادن ریشه و مرتب کردن دندان‌هایی که دچار پیچیدگی شدید است، استفاده می‌شود.
در ارتودنسی به روش ثابت، براکت‌های ارتودنسی دندان با چسب مخصوص روی سطح دندان‌ها قرار می‌گیرند. در ادامه، این براکت‌ها با سیم و کش مخصوص به هم متصل می‌شوند. در ارتودنسی دندان به روش ثابت، بیمار باید دستگاه ارتودنسی را تا پایان دوره درمان در دهان خود نگه دارد. اما در این روش درمانی برای ارتودنسی دندان، به دلیل اینکه دست ارتودنتیست برای ارائه راهکار بازتر است، نتیجه رضایت بخش تری حاصل می‌شود.
گاهی جراحی فک نیز علاوه بر ارتودنسی ثابت برای بیمار بزرگسال لازم است.
افرادی که قصد انجام ارتودنسی ثابت را دارند، باید توجه داشته باشند که رعایت بهداشت دهان و دندان در این مورد بسیار اهمیت دارد. در صورتی که فرد به این نکته توجه کافی نکند، زیبایی و سلامت دندان‌های او به شدت به خطر می‌افتد.

ارتودنسی متحرک:

ارتودنسی متحرک یکی دیگر از روش‌های متداول در بهم ریختگی دندان‌هاست. به دلیل اینکه حرکت‌هایی که این روش ارتودنسی دندان می‌تواند ایجاد کند محدود است، از آن معمولا برای کودکان استفاده می‌شود. ارتودنسی دندان به روش متحرک برای حل مشکلات استخوانی فک در سنین رشد به کار می‌رود. اما اگر بهم ریختگی دندان‌ها شدید باشد، بهتر است برای کسب نتیجه ایده‌آل از ارتودنسی ثابت استفاده کرد.
در ارتودنسی متحرک، متخصص ارتودنسی یک قالب از فک بالا و پایین بیمار تهیه می‌کند. و با استفاده از آن پلاکی برای دندان‌های بیمار تهیه می‌شود. در میان انواع ارتودنسی، فرد می‌تواند ارتودنسی متحرک را هنگام غذا خوردن و مسواک زدن از دهان خود خارج کند. رعایت بهداشت در این روش نیزاهمیت بالایی دارد در حالت کلی ارتودنسی متحرک نسبت به ارتودنسی ثابت برای فرد آسان­تر است و ریسک پوسیدگی دندان‌ها را نیز کاهش می‌دهد.

تفاوت های ارتودنسی ثابت و متحرک:

ارتودنسی متحرک معمولا برای درمان افراد کم سن و سال مورد استفاده قرار می گیرد چون قابلیت تغییر پذیری ویژگی فکین در سنین پایین بیشتر می باشد و در سنین بالا به دلیل تثبیت ساختمان های استخوانی، درمان با ارتودنسی متحرک سخت تر می باشد.
افرادی که در سنین بزرگسالی برای درمان ناهنجاری های دندان و دهان مراجعه می کنند، معمولا از ارتودنسی ثابت برای درمان مشکلات آن ها استفاده می شود.
درنتیجه میتوان گفت که ارتودنسی ثابت در مقابل ارتودنسی متحرک قرار نمی گیرد و هر کدام از این دو روش کاربردهای خاص خود را دارند به نحوی که در مواردی حل مشکل فرد نیازمند انجام هر دو نوع ارتودنسی می باشد.
در برخی موارد که سن رشد پایان یافته است علاوه بر درمان ارتودنسی، برای بیمار جراحی فک نیز تجویز می شود. به طور کلی توصیه می شود برای رفع و درمان عارضه های دهان و دندان در سنین پایین به متخصص ارتودنسی مراجعه شود تا علاوه بر هزینه کمتر، مدت زمان درمان نیز کوتاه تر شود.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

Call Now Button